lecture.studio

Ders slaytı nasıl hazırlanır: kaynaktan slayta bir yöntem

Ders slaytı hazırlamanın en sağlam yolu boş slayttan değil kaynaklardan başlamaktır: bir ders için iki üç metin seçin, öğrencinin dersten çıkarken söyleyebilmesini istediğiniz iddiaları yerleriyle birlikte listeleyin, dersi bu iddialar etrafında taslaklayın, her iddiaya bir slayt yazın ve kaynağı slaydın altına koyun. Notlar, alıştırma soruları ve föy aynı listeden çıkar.

Bu yazı üniversitede ders veren ve okuma listesiyle çalışan herkes için yazıldı. Önce yöntemi, sonra araçları anlatıyor; çünkü bir öğrenci "bu nereden çıktı?" diye sorduğunda desteyi ayakta tutan şey araç değil yöntemdir.

Neden geçen yılın destesinden değil de kaynaklardan başlamalı?

Ezberden yazılmış deste kayar. Her dönem bir slayt biraz sadeleşir, bir çekince düşer, bir sayı yuvarlanır; üç yıl sonra hangi iddianın hangi bölümden geldiğini kimse söyleyemez. Bir derse her dokunuşta kaynaklardan başlamak desteyi yerine sabitler: her slaydın bir kaynağı vardır ve kaynak değiştiğinde (yeni baskı, değişen makale) hangi slaytlara bakılacağı bellidir.

Göründüğünden de hızlıdır. Bir dersin emeğinin çoğu neyi dışarıda bırakacağınıza karar vermektir; desteyi düşünerek okumak bu kararı açık hale getirir.

Adım 1: bir ders için kaynakları seçin

Kendinizi sınırlayın. 90 dakikalık bir dersin nadiren şunlardan fazlasına ihtiyacı olur:

Bunları her ders için tek yere koyun. Haftaya bir klasör ve içinde bir sources alt klasörü tutarsanız deste, notlar ve föy geldikleri metinlerin yanında durur. Lecture Studio tam bu düzeni kullanır: ders bir hafta klasörleri kümesidir, her haftanın kendi kaynakları vardır, dersin ve tüm kütüphanenin ortak kaynakları da bunun üstüne eklenir.

Adım 2: özet değil iddia çıkarın

Her kaynağı tek soruyla okuyun: öğrenci bu dersten sonra daha önce söyleyemediği neyi söyleyebilmeli? Bunları kısa bildirim cümleleri olarak, her satıra bir tane, yanına kaynak ve yer bilgisiyle yazın:

Bir süreç her an beş durumdan tam olarak birindedir.        os-kitabı, 3.1
Bağlam değişimi salt ek yüktür; o sırada işe yarar bir şey çalışmaz.   os-kitabı, 3.2.3
Lab zamanlayıcısı yük altında düşük öncelikli işleri aç bırakır.   lab-03, görev 2

Bir ders için on iki ila yirmi iddia tipiktir. Kırk iddianız varsa iki dersiniz var demektir. Beş iddianız varsa ya kaynaklar zayıftır ya da bu bir anlatım değil tartışma dersidir.

Adım 3: dersi iddialar etrafında taslaklayın

İddiaları, her biri öncekiler bilindiğinde anlaşılır olacak şekilde sıralayın. Üç ila altı kısımda toplayın. Her kısma konu etiketi değil, kendisi bir iddia ya da soru olan bir başlık verin: "Bağlam değişimi neden pahalıdır" başlığı "Bağlam değişimi" başlığından daha çok öğretir.

Bu noktada, tek bir slayt bile yokken, kaynaklarına atıf veren bir taslağınız var. Saklamaya değer olan bu; deste bundan türer.

Adım 4: her iddiaya bir slayt yazın

Bir slayt tek bir iddia, onun için gereken en az kanıt ve kaynağı taşır. Amfide sınanmış birkaç kural:

  1. Başlık iddianın kendisidir. Yalnızca başlıkları okuyan bir öğrenci argümanı almalı.
  2. Gövde üç ila beş satır. Daha fazlası gerekiyorsa iddia iki iddiadır.
  3. Kaynak slaydın üstünde. Altbilgide kısa bir referans: Silberschatz 3.2.3. Tam kaynakça son slaytta ya da föyde.
  4. Şekil yapıştırılmaz, çizilir. Kitaptan alınan bir şekil salon için genellikle fazla yoğundur; iddiayı destekleyen kısmını yeniden çizin.
  5. Amaçsız slayt olmaz. Kısım ayıracı olur; "sorusu olan?" slaydı olmaz.

Desteleri Marp ile Markdown olarak yazıyorsanız her slayt birkaç satır metindir ve deste, farkını alabildiğiniz ve sürümleyebildiğiniz düz bir dosyada yaşar. Lecture Studio'nun ürettiği de budur: eklediğiniz kaynaklara atıf veren, slayt slayt yazılmış bir Marp Markdown destesi.

Adım 5: desteyi kaynaklara karşı kontrol edin

Notlardan ve tasarım turundan önce, kaynaklar açıkken desteyi bir kez okuyun ve her slayt için sorun: kaynak bunu mu söylüyor, referans doğru mu? En çok atlanan adım budur ve yuvarlanmış sayıyı, düşmüş çekinceyi yakalayan adım da budur.

İki mekanik kontrol işe yarar: taşan slaytlar (sunum punto boyutunda sığmayan metin) ve referans verilip de bulunmayan görseller. Lecture Studio'nun önizlemesi ikisini de siz yazarken işaretler.

Adım 6: notları, soruları ve föyü aynı iddialardan çıkarın

Deste oturduktan sonra diğer parçalar ucuzdur, çünkü iddia listesi zaten var:

Bunları bitmiş slaytlardan değil iddia listesinden üretmek birbirleriyle ve okumalarla tutarlı kalmalarını sağlar.

Asistan nereye girer?

Yukarıdaki her adım elle yapılabilir. Bir asistanın iyi yaptığı şey mekanik kısımdır: verdiğiniz kaynakları okumak, yerleriyle birlikte iddia listesini önermek, taslaktan slaytları yazmak, aynı iddialardan not ve soru üretmek. Yapmaması gereken şey kaynaklarda olmayan bir iddia uydurmaktır; herhangi bir araçta aranacak özellik de budur: çıktı her slayt için kaynağı söylüyor mu ve o kaynağı aynı yerden açabiliyor musunuz?

Lecture Studio bu yöntemin etrafında kuruldu: kaynaklar destenin yanında durur, asistan onlara atıf verir, sonuç sizin olan bir Marp Markdown dosyasıdır. macOS'te çalışır; asistan için bir Oberik proje anahtarı gerekir.

Sık sorulan sorular

90 dakikalık bir derste kaç slayt olmalı?

Dakika değil iddia sayın. Her birine bir slayt olmak üzere on iki ila yirmi iddia, kısım ayıraçları ve bir özet slaydıyla birlikte çoğu alanda yirmi ile otuz slayt arasına düşer. Yoğun alanlar daha çok slayt ve slayt başına daha az içerikle gider.

Her slayta kaynak yazmalı mıyım?

Evet; altbilgide kısa bir referans, son slaytta ya da föyde tam kaynakça. Öğrenci materyalin nereden geldiğini görür, siz de bir kaynak değiştiğinde desteyi yeniden kurabilirsiniz.

Okumalarım birbiriyle çelişiyorsa?

Çelişkiyi bir iddia yapın: "A kaynağı X'i öngörüyor, B kaynağı Y'yi ölçüyor." Öğrenciye alanın nerede kararsız olduğunu gösteren bir ders, sessizce taraf tutan bir dersten hem daha dürüst hem daha akılda kalıcıdır.

Bunu PowerPoint ya da Google Slaytlar ile yapabilir miyim?

Yöntem araca bağlı değildir. Markdown desteler iddia listesiyle desteyi aynı dosya yapar, bu yazının Marp kullanmasının nedeni budur; ama adımlar her düzenleyicide aynıdır.